Nieuws


Haarlem poëziestad bij uitstek!

18 mei 2006

De Zingende Zaag Producties heeft kennis genomen van de concept-cultuurnota en juicht het toe dat er vanaf 2007 eindelijk een behoorlijk honorarium voor stadsdichter George Moormann wordt gereserveerd (EUR 6200). Met Cultuurwethouder Ruud Grondel is zij van mening dat een stadsdichter een uitstekende vorm van stadspromotie is, de betrokkenheid van burgers bij gebeurtenissen in de stad vergroot en de aandacht voor de dichtkunst bevordert.
Dat Moormann tot stadsdichter is gekozen noemde de wethouder, in zijn toespraak op 14 februari 2004 ter gelegenheid van de benoeming tot stadsdichter, een blijk van waardering 'voor de sleutelrol die hij al jaren speelt in Haarlems literaire en culturele leven.'
Moormann is onder andere als organisator en redacteur/uitgever betrokken bij het kunstenaarsinitiatief De Zingende Zaag Producties dat samenwerkingsprojecten tussen dichters, beeldend kunstenaars en ontwerpers op het hoogste niveau organiseert. Hiervoor reizen al een kwart eeuw gerenommeerde kunstenaars naar Haarlem af (bijvoorbeeld om een nieuw gedicht te schrijven over het Spaarne, zoals voor het Spaarneboek dat in 2004 verscheen).

Met De Zingende Zaag heeft de stadsdichter een podium. En behalve dat heeft de stad Haarlem voor slechts luttele duizenden euro's topkwaliteit in huis waarmee zij tot over de grenzen hoge ogen gooit.
Haarlem staat mede door de niet aflatende inzet van De Zingende Zaag en Moormann al 25 jaar op de literaire kaart van Nederland en België. Of zoals Vrij Nederland onlangs schreef: 'Dit is het mooiste wat je de poëzie kunt bieden. Keurmerk De Zingende Zaag kortom'.

Groot was onze schrik toen we ontdekten dat de gemeente de stadsdichter mede wil financieren door de toch al karige subsidie aan De Zingende Zaag volledig stop te zetten (EUR 3700). Hierbij gebruikt de gemeente ook nog eens een onjuist argument en noemt zij De Zingende Zaag een literair tijdschrift dat maar door de rijksoverheid moet worden gesubsidieërd. De Zingende Zaag is echter een kleine maar tot ver over de gemeentegrenzen door vakmensen en publiek gewaardeerde culturele organisatie die zich al zeventien jaar inzet voor de poëzie in al haar verschijningsvormen. Met manifestaties en met uitgaven. De reeks poëzie-uitgaven verschijnen incidenteel en komen derhalve niet in aanmerking voor een rijkssubsidie literaire periodieken.

Overigens prachtige uitgaven waarvoor De Zaag regelmatig prijzen ontvangt (o.a. twee keer voor De Best Verzorgde Boeken, een nominatie voor de prestigieuze Rotterdamse Designprijs en dit jaar nog drie bekroningen door het gerenommeerde Plantin Genootschap te Antwerpen).

Niet door de gemeente genoemde Haarlemse activiteiten van De Zingende Zaag zijn bij voorbeeld de drukbezochte jaarlijkse Haarlemse Nachten in de Toneelschuur en het iedere eerste zondagmiddag van de maand georganiseerde PoëzieCafé Cicero (gemiddeld 200 belangstellenden).
Volle zalen dus waarmee Haarlem jaarlijks ongeveer 2500 bezoekers trekt. Onze webstek en onze poëziereeks worden bovendien door ongeveer 5000 liefhebbers uit Nederland en Vlaanderen bezocht en gelezen! Haarlem staat daardoor volop in de literaire schijnwerpers en is niet alleen een stad van 'dode schrijvers'.

Haarlem verdient een goede stadsdichter en die heeft zij ook! Maar het mag natuurlijk nooit een stadsdichter worden zonder enige financiële armslag. Met de succesvolle Zingende Zaag heeft hij een relatief goedkoop bureau/podium. Alleen daarom al mag De Zingende Zaag niet het kind van de rekening worden.

Integendeel. Met deze nieuwe Cultuurnota kan er eindelijk een einde gemaakt worden aan de onrechtvaardige onderbedeling in Haarlem van de letteren in vergelijking met andere kunsten. Wij herinneren ons nog de vorige cultuurwethouder Jan Haverkort die er spijt van had dat er tijdens zijn 20-jarig bestuur zo schandalig weinig geld naar de schone letteren ging.

Geachte leden van de raadscommissie cultuur, politici en ambtenaren, vrienden van de poëzie, het zou geen betoog behoeven dat ook de letteren een plekje op Haarlems Helicon verdienen. In 760 jaar Haarlem gaat het de dichtkunst A.D. 2005 in artistiek opzicht beter dan ooit. Geef de stadsdichter wat hem toekomt, maar doe dit niet ten koste van De Zingende Zaag!

namens alle medewerkers,
circa 200 dichters/kunstenaars/ontwerpers/vrijwilligers

De Zingende Zaag Producties
George Moormann, artistieke leiding
Peter Kok, bestuur

Beeldvignet Haarlemse Nachten 2

6 maart 2005

Beeldvignet Joost Swarte

In opdracht van De Zingende Zaag heeft de bekende tekenaar Joost Swarte voor het poëziefestival HAARLEMSE NACHTEN een beeldvignet ontworpen. In zijn verrassende ontwerp toont Swarte zich een ware dichter-magiër: een stralende zon zaagt zich de nacht in en de deeltjes zaagsel die naar beneden vallen vormen de sterren aan het firmament. Dit alles onder het toeziend oog van de maan die ietwat angstig toekijkt. Het tafereel sluit fraai aan bij het nachtmotto van HAARLEMSE NACHTEN 2.
De nachtregels werden geschreven door Frédéric Bastet die dit jaar voor zijn essayistiek de P.C. Hooftprijs krijgt uitgereikt.

Nachtmotto Bastet

“Het motto moest dus op de ZAAG slaan” aldus Bastet in zijn toelichting. “Een zaag zaagt. Wie ’s nachts zaagt die snurkt. Wat zaagt hij daar? In strips zie je een snurker vaak weergegeven met een zaag die door een boom of door een plank gaat. De slaap is de broeder van de dood, zegt Homerus. Zo liggen wij ’s nachts dus eigenlijk al in een denkbeeldige kist”. Het nachtgedicht luidt: DE WITTE MAAN/ De zagen zagen zingend eenzaam/ door ’t planken wambuis van de nacht./ Tot zaagsel snurkend omgebracht/ wordt liefde met de dood gemeenzaam./ O talisman, de witte maan,/ de witte maan, mijn dommekracht.

Steun Haarlemse Nachten 2

Ter gelegenheid van HAARLEMSE NACHTEN 2 is het logo/beeldgedicht van Joost Swarte als prent uitgebracht. Het gaat om een zeer beperkte genummerde en gesigneerde oplage van 55 exemplaren. Het formaat is 21 x 34 centimeter staand en in kleur uitgevoerd op zwaar lompenpapier. (Techniek: Piëzografie). De prijs is bijzonder feestelijk te noemen: 100 euro exclusief verzendkosten. Alle inkomsten uit de prent komen ten goede aan HAARLEMSE NACHTEN 2! Een genereuze geste van de tekenaar en geestelijk vader/ontwerper van de Haarlemse Toneelschuur waarin De Zingende Zaag haar jaarlijkse poëziefestival organiseert.

HAARLEMSE NACHTEN is het jaarlijkse poëziefestival dat De Zingende Zaag in samenwerking met de Toneel- en Filmschuur organiseert en dat plaatsvindt op de zaterdag na midzomernacht. De tweede editie zal in 2005 plaatsvinden op 25 juni.


Haarlemse Nachten 2

5 maart 2005

Uitnodiging Haarlemse Nachten 2 (pdf)


Dit moet het Spaarne zijn

30 april 2004

NRC Handelsblad, 30 april 2004

Het Spaarne was eeuwenlang de levensader van Haarlem, zowel economisch als cultureel. Vervolgens werd de rivier bemind, vergeten en herontdekt. Inpolderingen beroofden het Spaarne van kop en staart, maar niet van zijn hart. Dichters en schrijvers uit verschillende eeuwen gingen ernaar op zoek, zo blijkt uit het zojuist verschenen boek Het Spaarne Stroomt Helemaal Niet, een project van de Haarlemse dichter George Moormann. Het is een mooie illustratie van de tendens dat steden langzaamaan de waarde van hun rivieren herontdekken en weer investeren in de aanblik van kaden en bedrijfsgebouwen.
Moormann richtte vijftien jaar geleden samen met Mark Fekkes De Zingende Zaag op, een uitbundig en eigenzinnig vormgegeven tijdschrift voor poëzie en beeldende kunst. Hij is een man van ideeën en projecten. Iemand ook die weet te inspireren op grond van een thema. Dat bleek ook al uit Een Keizer op Kamers, een pelgrimage van Louis Ferron langs alle elf Haarlemse woonadressen van Lodewijk van Deyssel; een fijnzinnig samenspel tussen woord en beeld. Voor Moormanns laatste project maakte hij een keuze uit oude Spaarneteksten, maar liet hij ook nieuw materiaal maken. Een aantal dichters nodigde hij uit voor een boottocht over het Spaarne.
Anderen verkenden de rivier op eigen gelegenheid, of helemaal niet. Of ze bezongen een heel andere rivier. Zoals de in Texas wonende Leo Vroman, die de Trinity River beschreef. De macht van de verbeelding, volgens een zin van Maria Barnas: `Ik beslis: dit is het Spaarne’. Of, volgens het credo van Remco Campert dat aan dit boek werd meegegeven, en waarvan de laatste zin ook het leeslint siert: `Ik geloof in een rivier/ die stroomt van zee naar de bergen/ ik vraag van poëzie niet meer/ dan die rivier in kaart te brengen’.
Campert vraagt van poëzie te zoeken naar een andere werkelijkheid, letterlijk tegendraads te zijn. Hans Keller kent de rivier die Campert zoekt: het Spaarne. `Het Spaarne kon alles, het was de eerste rivier in mijn leven.’
Op papier verloopt de tocht over het Spaarne in ieder geval tegen de vroegere stroomloop in: van Spaarndam naar het voormalige Haarlemmermeer. De lezer vindt gedichten die zo veel mogelijk op hun plek aan de rivier zijn ingevoegd. Hij ziet schitterende oude foto’s, schilderijen, plattegronden, en het lichtblauwe water van een rivier die over de pagina’s meeloopt. Pictogrammen ordenen de overvloedige en verrassende informatie bij tekst en beeld.

Tim Duyff


Boeksignalementen

22 april 2004

Het Spaarne Stroomt Helemaal Niet
George Moormann (red.),
(De Zingende Zaag, 90 74183 22 0, € 29,50).

In een zorgvuldig vormgegeven fullcolour bloemlezing brengt George Moormann alle canonieke auteurs bijeen die ooit in Haarlem geweest zijn, al was het maar voor een paar minuten.